For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT For best IPTV provider, please visit: WWW.IPTV.CAT.BZ
1846 - A ERA DOS PIRATAS DO CARIBE ESTÁ REMATANDO.
SÓ QUEDAN OS MÁIS BRUTAIS DE TODOS, QUE BUSCAN COMO PODEN UNHA SAÍDA.
Volven!
Entregade as armas e o ouro!
Capitán Bodden!
Piratas!
Armádevos!
Hai que loitar!
Non poden gañar!
Queimade o caderno!
Si, capitán.
- Collede as armas. - Atrás!
Somos peixeiros! Deixade...
Cabrón!
Veña!
Boa noite, capitán.
Capitán na cuberta!
Levo moitos anos percorrendo estes mares,
buscando o que me roubaron.
Dime:
como é que o capitán dun exiguo barco mercante
ten no seu poder unha peza de ouro coa miña marca?
Quen cha deu?
Cantas vidas arriscarías para protexer esa persoa?
Descubrímolo xuntos?
Capitán,
o porto de orixe do barco.
A illa de Caimán Brac.
Traede o capitán Bodden a bordo e non teñades piedade cos demais.
Estes homes non fixeron nada mal.
Partimos, contramestre.
Dirixímonos cara a Caimán Brac.
O ENGANO
CAIMÁN BRAC 6 DÍAS MÁIS TARDE
Polo Swiftsure
e os que seguen no mar,
para que saiban que non perdemos o raio de esperanza que guía
os nosos benditos mariñeiros e o capitán T. H. Bodden de volta á casa.
Amén.
Elizabeth.
Lizzy.
- Lizzy. - Weston.
- Ola. - Que fas aquí?
O último bico.
O meu barco sae á rompente.
Xa pensaches o que falamos?
Xa o pensei de máis.
- E? - Hai moito que pensar.
E?
E...
Ven aquí.
Non fagas ruído.
- Vaise decatar. - Non.
Vai vir matarnos.
- Quen é? - Non o sei.
Levanta, ho. Xesús.
- Baixa! - É túa irmá?
Irmá política.
Merda.
Lizzy!
Esta rapaza...
Weston, cala!
Mamá? Es ti?
Issac. Ten coidado, tesouro.
Imos poñer as férulas. Veña.
Sábese algo de papá?
Non.
Non pasa nin unha goleta.
Xa pasaron...
59 días.
Oe.
O teu pai sempre chega tarde a todo.
Ata á nosa voda.
Eu creo que aínda vén a tempo.
E por que van mandar outro barco buscalo?
Contoucho a tía Lizzy?
Volverá.
Coma sempre.
Si.
Recollo as miñas cousas e vémonos na cala ao amencer.
- Lizzy? - Acóchate.
Lizzy?
Bo día, Ercell.
Xa case boa tarde.
Todo ben por aquí?
Por suposto. Por que?
Debías vixiar os doces de coco para o aniversario de Issac.
Esquecino.
En serio?
Síntoo. Vou facer máis agora.
Non fai falta. Xa os fago eu.
Vai bo día.
Igual ca onte e que todos os días.
Nunca vin ninguén tan agoniado por vivir no paraíso.
Levo toda a miña vida nesta illa diminuta.
Tan malo é que queira ver o amencer desde outra costa por unha vez?
Ti nunca o sentiches?
Non teño tempo para iso.
E coida o que lle dis a Issac.
Non me chasques a lingua.
Non es miña nai.
Xa entendo por que liscou T. H.
Neste día a Deus queremos rezar, para que axude a papá a chegar
e consiga atravesar o ancho mar para torta comigo vir tomar.
Que dixen eu de ler iso?
Algo pasa.
Prometeu volver antes do meu aniversario.
AVENTURAS DE PIRATAS CÉLEBRES
O mar é incerto, filliño,
por iso teu pai che deixou un regalo,
por se chegaba tarde.
Queres velo?
Toma.
Mi madriña, que cousa!
Dixo papá de onde o sacou?
Pois non.
Vale, xa abonda.
Non é un xoguete.
Descansa, vale?
Ven aquí.
A miña barca está no porto...
E a miña alma, na ría.
E ambas partirán
co abrente do día.
Así que abrázame forte
ata o albor,
ata o amencer.
E no fondo do teu corazón
quedarei.
Lizzy?
Elizabeth?
Esta rapaza...
Oe, esperta. Veña, érguete.
Que pasa, mamá?
Bule, veña.
Estás listo?
Axúdoche.
- Bonjour, Sra. Bodden. - Oe.
Vamos.
Moi ben.
Aí quieto.
Si.
Quen anda aí?
Somos unha familia calma.
Non queremos problemas.
Que bo día vai hoxe.
Ven velo.
Senta ben acertar?
Irmán, mancoute?
Estou ben.
Onde vas?
É isto?
Non! Parade!
- Dá rolos coma un can. - Por favor.
Moi ben.
Abre a porta.
E ti.
Ven aquí.
Bo día, Sra. Bodden.
Onde ten os cartos?
Detrás do retrato.
Por favor.
O ouro!
- Onde está? - Non temos nada máis!
Que fas?
Os cartos son cartos.
Pois gárdame algúns.
Sempre, irmán.
Ti compórtate.
Deuche no ollo.
Mamá!
Mamá está ben.
- Mamá está ben. - Cóllea para levala!
- Xa está, cóllea! - Oe!
Isto.
Onde está o resto?
Quen es ti?
Podedes romperlle os ósos.
Deixade a cara.
Pastor Bradley.
Vou facer estufado de tartaruga, que lle gusta.
Precisa axuda, amigo?
Eu son o gobernador e...
esta é unha colonia británica emancipada.
Indique o seu nome, cargo e procedencia.
O paraíso é algo moi fráxil.
Un día vai sol é o seguinte...
azouta un furacán bravo coma unha puñada de Deus.
Pregúntolle outra vez.
Nome, rango e procedencia.
Son o meu propio emisario.
Un modesto camarada do mar.
Veño ofrecer refuxio para a tormenta.
Capitán Francisco Connor.
- Dádelle con forza! - Remade!
- Baixade o lombo! - Remade!
E remade!
Weston?
Non me amoles.
Supervisor do porto, mire cara a punta.
Levade a todo o mundo para a igrexa.
Dentro.
Vén alguén pola canle.
Oín falar dun tal capitán Connor que está tolo.
Pirata, can de guerra
e inimigo buscado do Imperio Británico.
Quen pensades que construíu ese imperio?
Remade, bos homes!
Remade!
- Eses mariñeiros están contigo? - Remade!
Están.
Pero lamentablemente non teñen a mesma diplomacia ca min.
Vimos saldar unha débeda.
Onde está a muller de T. H. Bodden?
Dona Ercell?
Non podo deixar pasar un rexemento
por unha maldita peixeira.
Ninguén máis sairá ferido.
Entrade!
Quedade todos acochados. Aí.
Preparade o canón!
Remade, bos homes! Remade!
Dilles que deixen de remar.
Non sei que pacto fixeches co diaño,
pero aquí non vale.
Esixo que deixedes de remar!
Levantade remos!
Agardade.
Fogo.
Era unha illa moi bonita.
Que elegante está aí.
Coñecedes o meu home.
Está vivo?
Oe, colle algo antes de que veñan os outros.
Vou.
Quen son os outros?
Levántaa.
Mamá!
Hai un neno embaixo.
Para!
Mírame.
Quen che aprendeu a falar chewa?
A mesma persoa que me aprendeu isto.
O neno!
Levanta!
Atrás!
Mamá.
Non te movas!
Lupe!
Disparade o canón!
Onde está o pau do lume?
Onde o meteron?
Ti...
vés á miña casa...
ameazar a miña familia!
Onde está o meu marido?
Comigo, veña! Vamos!
Axuda! Gobernador!
Vaia marea hai hoxe.
Non podías deixarnos pelexar aos demais?
Benvidos a Brac, cabaleiros.
Non sae ninguén da illa ata que atope o que é meu.
- Protexede a cabeza de praia! - Si!
Xuntade as armas.
A Mariña Real patrulla estas augas.
E eles saben como tratar os que son coma ti.
Só resistimos os máis fortes.
Somos unha especie en extinción.
Pero algúns din que somos inmortais.
Cóntame, homiño...
Onde...
está o sinal de perigo da illa?
Moi boa igrexa.
Acochádevos! Abaixo!
Pira de aviso.
No extremo da illa.
Onde o cantil.
Os que estades ocultos
seguide ocultos.
Chorade polos falecidos.
Facede o que digan os meus
e non ocorrerá nada desagradable.
E ti...
O sangue derramado aquí hoxe
é culpa túa.
Condénote a un lugar
onde os malos non dan problemas.
Que te coma o mesmísimo demo!
Bo disparo, señor.
Señor Scout, que novas temos?
Seguimos buscando o ouro, pero xa sometemos a muller.
De veras?
Non teñas medo. Non teñas... Oe.
Mírame.
Issac, mírame.
Non teñas medo, fillo.
Sigo sendo túa nai.
Farei todo o que poida para protexerte.
Entendido?
Non temos moito tempo.
Vai e colle cousas para tres días.
Ercell! Son eu.
Estás ferida?
Non coma eles.
Cazarrecompensas.
Ou peor.
Cantos hai na vila?
Un bo grupo que chegou en barcas de remos.
Diríxeos un home ruín
e teñen unhas municións que nunca tal vin.
Ercell...
Penso que é el.
É imposible.
- Viches a Lizzy? - Non.
Vin polos arbustos,
pero es ti o que buscan eses homes.
Pois que busquen.
Están morrendo inocentes.
Se che importan, a que vés correndo?
Porque ti es a única da illa que pode paralos.
Capitá.
Non me volvas chamar iso.
Lizzy marchou.
O que?
Fuxiu con Weston.
Ercell, pénsao.
Non teño tempo. Ven se has vir.
Non atopo a miña daga.
Polo amor de Deus.
Aquí a tes.
Seguide a ruta das orquídeas negras
polo mangleiral ata o cantil.
Doce pasos ao leste
desde a árbore coa marca da lúa.
Pero non vés connosco?
Cando atope a túa tía.
Vale, escoita. Ide ao norte polo rego.
Agardade alí, e coidado cos caimáns.
Que teñan coidado eles con nós.
Verdade, pastor?
Con fe, todo é posible.
Agora tes fe e un fusil de chispa.
Lembras como usar isto, pastor?
Non penso matar.
Pero podo ferir un malnacido.
Déboche unha.
Non me debes nada.
Se ocorre algo, usa o teu regalo de aniversario.
Vémonos logo.
Vamos.
Ercell.
Hai uns homes que...
- Mataron o gobernador. - Non berres.
Non, é que non o entendes. Weston.
Ías fuxir con ese babeco. Como se che ocorre?
Weston está morto.
Síntoo moito.
Quero ir para a casa.
Non podemos ir.
Issac e o pastor agardan por nós no mangleiral.
Lizzy, se non imos agora,
vannos atopar eses homes.
Atallaremos polos arbustos.
Vale?
Veña.
Non atopamos ouro, señor.
Que sometestes a muller?
Unha muller non puido facer todo isto.
Terá axuda.
Non sabes con que muller tratas.
Rexistrade a área norte.
Vós ide cara ao sur.
Disparádelle a quen vaia con ela.
E a nosa amiguiña?
Desta sometédea de verdade.
Xa oístes o contramestre.
Ten un fillo.
E é rengo.
Estás ben?
Creo que encallamos.
Vamos, amigo.
Aí, pastor, a árbore marcada.
Bendita vista.
- Si. - Xa podo eu.
Dixen que podo eu. Teño 13 anos.
Bo aniversario, por certo.
Ponte detrás.
Ponte ti detrás.
Quédanche ganas de pelexar?
Aquí estreita o rego.
Ercell,
non me atrevo a pisar estas augas.
Eu tampouco o faría.
- Xa está. - Vamos.
Issac antes.
Moi ben.
Amodo.
Tranquilo.
- Ercell... - Aquí.
Un, dous e tira.
Ti podes. Tira. Seguido.
Sigue.
Que?
Mira cara a adiante.
Liscade!
Bradley, apura!
Ven.
Non.
Capitán!
Non estou armado.
Santo ceo.
Bradley Corazón Negro, es ti?
Pastor Bradley.
Un home pode cambiar o uniforme,
pero debaixo...
segue igual.
Non son igual.
Atopei a paz.
Vas atopar chumbo.
Dime onde está.
Seguide cara ao cantil.
Non paredes nin fagades ruído.
- Vale? - A onde vas ti?
Vamos, Issac.
Ela é o dobre de capitá ca ti.
Por última vez.
A verdade.
Non temas aqueles aos que podes matar en carne,
senón aos que non podes matar de alma.
Sigue rezando.
Non.
Aí! Na árbore a estribor! Dádelle!
Seguídea.
Que escapa!
Coidado.
Comprobade.
Sen execucións, cabaleiros.
Viva.
Vamos! Veña, detrás dela!
Vou detrás de ti. Acóchate.
Tía, ti velos?
Seguídea.
- Teño medo. - Túa nai está ben.
Estás ben.
Issac, que fas?
Non mires.
Rematouse esta merda da selva.
María a Sanguinaria!
Dixéronme que tiñas unha bonita familia nova.
Pregúntome
se saberán quen es en verdade.
Sábeo o teu fillo?
Escoita, rapaz!
Non nos deberiades ter medo a nós.
Tira as armas. Déixanos...
compensar as túas transgresións.
Que dis, María?
Moi ben.
Quizais...
un troco?
Pola vida do capitán Theodore H. Bodden.
Agora mesmo está a bordo do meu barco.
Agardando con ansias.
Reunión familiar?
Cabana, atardecer...
Ti...
e mais o meu ouro.
Ou estará a súa cabeza aos teus pés.
Contesta, mariñeira.
Si!
A onde imos?
Ao único sitio seguro da illa.
Vamos.
Vide.
Que diaño é isto?
Isto parece unha goleta.
Mira arriba, irmá.
Irmá política.
Con coidado.
De onde saíu todo isto?
De aquí e de aló.
Sobre todo de aló.
Ercell.
Quen era ese home ruín?
E como se che dá tan ben matar?
Chámase Francisco Connor.
Un colonizador da Compañía Británica das Indias Orientais.
Un coñecido pirata.
- Coma os do meu libro? - Non.
Iso son contos.
Os piratas de verdade son asasinos,
non heroes.
É tan letal como din?
Pregúntalles aos pobres diaños que deixamos no pantano.
Imos cobrar a maiores por este fracaso, contramestre?
Ti fai o que tes que facer e haberá para repartir.
Non me pon medo ningunha heroína.
Bocalán...
Mentres ti mamabas de túa nai,
esa "heroína" andaba por aí poñendo medo.
Tiña un barco propio,
lado a lado con Connor.
Despois acoitelouno, rouboulle o ouro e desapareceu.
De que os coñeces logo?
Ercell.
Nós traballabamos coma escravos.
Atacaron o noso barco,
mataron a meus pais e leváronme.
Tiña 12 anos.
Criácheste...
nun barco pirata sendo muller? Como...?
Como é iso posible?
Tiven que converterme noutra persoa.
María a Sanguinaria?
Tira.
Sabe T. H. da túa...
historia?
Non casou comigo por cociñar.
En marcha. Agárdate.
O castigo divino atoparavos.
Asasinos.
Benvido á casa, capitán Bodden.
Ercell.
Tesouro enterrado.
Son cartos manchados de sangue.
Non.
É a vosa herdanza.
Igual que os homes da nosa casa.
Este ouro está marcado.
Debía estar enterrado ata que eu non estivese.
Cago en todo, T. H.
Este ouro é de Connor?
El pensa que todo é seu.
Pasei media vida con camaradas.
Só hai un xeito de tratar un home coma Connor.
Es unha criminal.
Esta criminal é a túa única esperanza.
Temos a vitoria ao noso alcance.
Pero quero saber unha cousa.
Fala libremente, Lee.
Dígoo con respecto...
Como tes a cabeza?
Clara coma o día.
E a nosa misión segue sendo o ouro.
Estes homes son os mellores soldados
dos catro puntos cardinais.
Non tolerarei que morran só por satisfacer un desexo...
de vinganza teu.
O ouro
non ten valor ningún
sen liberdade.
Ese é o verdadeiro premio.
María a Sanguinaria é un medio para un fin.
Nada máis.
Guano de morcego.
- Como cheira! - É o cheiro da avaricia.
Coidado!
Podedes ir os dous explorar fóra?
Issac.
Con coidado.
Tía, vannos atopar?
Non teñas medo, que todo vai ir ben.
Necesito que prepares as velas.
Estaremos listos para papá
cando o traias de volta.
Coidádevos.
Estás segura disto?
Non toquedes nada ata que volva.
Isto encaixa ben.
Queres poñerme a proba?
Alto,
señor Scout.
Vaia dar unha volta.
Desculpe, capitán.
A...
tripulación ás veces déixase levar.
Cantos?
Cantos dos vosos homes matou?
A violencia
é a súa lingua materna.
Lembro que entraron tres mariñeiros no seu camarote un día
buscando outro tipo de viaxe.
Á mañá seguinte
atopamos as súas partes nobres
colgadas do bauprés.
É unha muller formidable.
Por iso che cravou unha coitela?
A verdade...
Moitas noites cavilei nese mesmo dilema.
Amolábame.
Daquela eramos compañeiros de verdade.
En todos os sensos da palabra.
Mentira.
Non cho contou?
Mamá non deixa tocar nada.
E eu digo
que hoxe podemos romper algunha regra.
O seu caderno.
Hai terras afastadas
e cousas incribles.
Cres que navegou polo mundo?
MARÍA A SANGUINARIA
Creo que fixo máis que navegar.
Noto a morte no aire.
Ten coidado, fillo.
Reconto.
Ercell?
Ercell. Estás aquí.
Elizabeth? Issac?
A salvo nas covas.
Perdoa por levar o noso ouro.
Hai un doutor que axuda xente coma Issac.
Non.
Sen lamentos.
Oe.
Reconto!
Aforra folgos.
Buscade en cada arbusto,
en cada terraplén.
Está preto.
Connor ten a única chave.
Non podo abrir.
E o teu con Connor?
Pasaban cousas no mar.
O que fixen foi por sobrevivir.
Isto non cambia nada, mon trésor.
Nada.
A miña vida comezou cando te coñecín.
Rapaces, abride!
Temos que facer o cambio.
Colle isto por se acaso.
Quérote.
A miña muller.
A miña capitá.
Quérote.
Non están aquí.
Xa é hora de papar?
Capitán, témola rodeada.
Así remata o teu rescate malogrado.
Rescate?
Só quero ver como te mata.
Atrás!
Mariñeiros, preferides ser ricos ou morrer?
Mantédevos firmes.
Es ti, Lee?
Agora son contramestre.
Sempre souben que che iría ben.
E eu sabía que ti eras mala.
Estes roñóns sabían a que viñan?
- Provost, prende esta canalla. - Será un pracer.
Cago no demo, muller!
Iso é.
Se caio, caemos todos.
Cinsa e máis cinsa,
e caemos todos.
Estrañábasme, querida?
Queres isto ou non?
Si.
Amodo.
Mirade, cabaleiros.
A famosa María a Sanguinaria
agora é unha mera peixeira.
Non me chamo así.
Esqueciches o teu nome real?
O do manifesto.
Seino.
Seino todo de ti.
Traédeo.
Veña, vamos.
Móvete.
Quítame as mans de enriba.
En fin, capitán...
foi un pracer.
Para min non.
Oe, Bodden.
E se levas un par de lingotes?
Para as viúvas dos teus.
Non fagas caso.
Mírame.
Por favor.
E agora,
querida, queda o outro asunto.
O da túa traizón.
Como facemos para equilibrar a balanza?
Collín o que se me debía.
Debía?
Cando te atopei,
- eras unha feble... - Feble, non.
...destinada a unha vida de escrava
no bordel dalgún inglés.
Apiadeime de ti, salveite
e fíxente forte e poderosa.
E ti a cambio
acoiteláchesme nas costelas e roubáchesme.
Síntoo.
Quería darche no corazón.
Pois non che aprendín ben.
Un erro
que agora vou remediar
co teu neno coxo.
- Non! - Cabrón!
Collede o puto ouro!
Ercell!
Abonda!
Agarda.
Connor! Réndome.
Réndome.
A pelexa é comigo.
Déixao.
Ercell, corre.
Farei o que pidas.
Entre as costelas.
- Así se fai. - Non!
Non!
Escóitame.
Estou aquí contigo.
Ti.
Crías que vos ía deixar fuxir?
Por que me traizoaches?
Por que non levaches o puto ouro e punto?
O ouro é para pagarlle á tripulación.
Pero eu vin
pola recompensa,
pola túa cabeza.
Atrás!
A cuberto!
Escoita isto.
T. H. era estibador.
Coñecéronse en Caimán Brac.
Ela estaba oculta tras roubar o ouro
e pelexar por fuxir da frota de Connor.
- 12 de agosto. - 12 de agosto.
Esta illiña é un paraíso.
Por fin son libre.
Aquí forxarei unha nova vida
e atoparei outro propósito.
Mudou o nome por Ercell.
Como se chama realmente?
Ti sabes ler isto?
Non.
Capitán,
que é isto?
Capitán, estou preguntando que carallo é isto.
A nosa misión.
A nosa misión eran os lingotes de ouro,
que agora son po!
Non a túa obsesión enfermiza con esa muller.
Coidado co ton, amigo.
Perdemos o ouro.
Perdemos a recompensa.
Morreu o meu rapaz!
E para nada.
Non penso mandar outro mariñeiro ás garras da morte
por esta tolemia.
Tolemia?
A folla de khat atrofiouche o cerebro.
Non tes visión, contramestre.
- Traede o meu rapaz. - Si.
- Veña, cargade os caídos no barco! - Bulide.
Merecen un enterro como Deus manda.
Non cumprades a orde.
Reunirei os que faltan da tripulación
para que voten como queren proseguir.
Esta misión acabou.
Iso é rebelión.
O castigo
xa se sabe cal é.
Todos estes anos para acabar disparándome polas costas?
Vai cos teus antepasados.
O noso querido contramestre era incapaz de ver o valor de María a Sanguinaria.
A era dourada dos piratas rematou.
Traizoáronnos.
Nós, que tinguimos augas de vermello polo rei e o país,
agora somos considerados criminais.
Enchémoslles os cofres
e construímos as súas colonias.
Que mágoa
que o seu mundo moderno xa non conxunte coa nosa tradición.
Pero non desesperedes.
A recompensa que busco
vale máis que calquera ouro.
Teño aquí un decreto de tres imperios
que ofrece a quen pille a María a Sanguinaria
o perdón de por vida.
Acabouse o de fuxir
e o de rebuscar comida.
Todos os nosos pecados desaparecerán no xulgado
e con inmunidade
para sucar mares coma conquistadores.
Douvos o meu xuramento.
Pero...
teño eu o voso?
¿Somos vagabundos do mar
esnaquizados
ou somos unha soa mente
cunha man e aceiro afiado empuñado por un capitán
que lles dá propósito ás vosas almas en pena?
Si!
Libertas!
- Libertas! - Libertas!
Vamos!
Libertas!
Pola longa noite que nos agarda!
Perdón.
Mamá, ron.
Que pasou?
Fallei.
Non.
Teu pai está morto.
Capitán!
Con calma, rapaces.
Teño tantos amigos no inferno coma ti.
Vannos atopar
e vannos matar.
En serio fixeches estas barbaries?
Si.
Son o que din que son.
E peor.
Serías.
Pero tamén es nai e irmá.
E agora precisamos que saques o que es
ou non sobreviviremos a noite.
É o teu nome real?
Quitoucho todo.
É hora de recuperalo.
É cuestión de tempo que atopen as covas.
Temos que aguantar ata a alba
e prender a pira de aviso.
E se a prendemos xa?
De día é máis probable que vexa o fume a Mariña Real.
E se non chegan a tempo?
Podemos fuxir todos no veleiro.
Se fuxo, Connor seguirame.
Isto só acabará cando a area se tinga co seu sangue ou co meu.
Quedade aquí. Voume preparar.
Non tes que facelo todo soa.
Si, mamá.
Facede o que eu vos digo. Non protestedes.
No protesto nunca.
Estás protestando.
Escoitade.
Construímos este lugar como un forte
para protexer a nosa familia se volvía o pasado.
Coñezo isto por dentro e por fóra.
Todos os túneles e pasos.
Atraémolos.
Dividímolos.
E buscamos dispararlle a Connor.
Esta noite ides ser soldados.
Distraer,
defender
e destruír.
Viñeron buscar a María a Sanguinaria
e sangue é o que van ver.
Sangue na vide.
Chama o capitán.
Viva ou morta, cabaleiros.
Se pasa algo,
colledes o veleiro e ides para a illa grande.
Buscades o rexemento británico.
- Mamá, non sei navegar. - Sabes.
Coñeces as cartas e as correntes.
O mar é incerto.
Escóitame, rapaz.
Nadaches antes de andar.
Naciches sendo mariñeiro.
Todo irá ben.
Prenderei a pira cando sexa seguro.
Dispersádevos. Está aquí dentro.
Movédevos!
Xira ese manubrio.
Abride.
Listos?
Véxote.
Na cofa! Non a perdades!
Queredes xogar, canallas?
Vamos!
Temos que marchar. Veña, vamos.
Vamos!
Recargade os mosquetes!
- Listo! - Vamos!
Listo!
Ollos na cofa.
Listo.
Sigo aquí.
Se vides, morredes.
- Vamos. - E mamá?
Vou mirar.
Ven aquí, desgraciada!
Xa está.
Vamos!
Issac.
Vamos.
- Bota o veleiro. Agora vou. - Non.
Vai, Issac. Por favor.
Imos a xogo e todo.
O teu mozo berraba igual.
Ven aquí!
Iso non é teu.
Está moi escuro.
María!
Coidado...
Bárbaro.
Caralludo.
Só quedamos nós, querida.
E se imos á luz?
Arranxamos isto coma piratas.
Morrer ou renderse.
Tía, mira.
Conseguiuno.
Fume ao vento.
Es o último que agardaba que chamase a cabalería.
Que veñan.
Atoparán unha illa que acolle unha criminal buscada
e unha tripulación valente que morreu buscando a xustiza.
Pica, eh?
Réndete.
Xamais.
Réndete.
Entre as costelas.
Que o ceo
se compadeza de ti.
A miña María.
Ercell!
Podes erguerte?
Non pasa nada.
Iso, moi ben. Vale.
Non pasa nada. Estou aquí. Estou contigo.
Grazas.
Es miña irmá.
Estás ben?
Ercell.
Mariam.
Chámome Mariam.
A miña barca está no porto
e a miña alma, na ría.
E ambas partirán
co abrente do día.
Así que abrázame forte
ata o albor, ata o amencer.
E no fondo do teu corazón
quedarei.
A mancha das túas cartas
e as palabras que digo
co tempo e a marea
desvaneceranse.
Así que abrázame forte
ata o albor, ata o amencer.
E no fondo do teu corazón
quedarei.
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: Paula Maneiro